Chips

Ik zat en ik keek toe. Ze las de krant en
 at chips. Dit was was een ambtenaar en op weg naar huis. Ze moest de hele dag de telefoon opnemen. Ze had eens geteld, ze zei wel driehonderd keer goede-, gevolgd door een dagdeel. De zak moest leeg en ik mocht alles zien. We reden voorbij Bijlmer Arena en door naar Station Amstel. Haar jas was open en op het geruite bloesje lag een verloren stukje chips. We stopten bij Amstel. In de 5 minuten tot het Centraal Station keek ik naar een stukje chips, er gebeurde niks. We reden het station binnen. Voordat het stukje kon vallen, stond ik op. Het lag daar zo mooi en dat moest zo blijven.

 

Schermafbeelding 2015-09-04 om 15.41.13